‘Good to Great’ – of alleen maar ‘Good’?

In zijn bestseller Good to Great presenteert Jim Collins een elftal ondernemingen die hij op grond van een aantal zware selectiecriteria heeft geselecteerd. Hun resultaten waren gedurende zo lange tijd dermate bovengemiddeld dat deze ondernemingen de ‘transition’ hadden gemaakt, zo stelt Collins, van een ‘goed’ naar een ‘geweldig’ prestatieniveau. Vervolgens onderzocht hij welke organisatorische criteria deze ondernemingen met elkaar gemeen hadden. Dat leverde vijf – in zijn ogen algemeen geldige – succescriteria op voor ondernemingen. Die laatste stelling is echter niet steekhoudend, wordt in dit artikel betoogd. De auteurs signaleren twee belangrijke fouten in de door Collins gevolgde methode: de data-mining op grond waarvan hij tot zijn selectie kwam, en de toekenning van een oorzakelijkheid aan gesignaleerde correlaties. Na een bespreking van deze beide – fatale – tekortkomingen van het onderzoek voor Good to Great beschrijven de auteurs vervolgens de toetsing die zij hebben uitgevoerd, en die Collins in hun ogen heeft nagelaten, van de algemene geldigheid van zijn vijf succesprincipes. De uitkomst van die toetsing laat zien, aldus de auteurs, dat de ‘toppers’ van Collins buiten de door hem gehanteerde meetperiode misschien wel ‘goed’ hebben gepresteerd, maar niet ‘geweldig’. Pagina 53-62