Fusies die beklijven

Voor sommige ondernemingen lijkt de crisis een uitgelezen kans om goedkoop overnames te doen. Met overnames waarbij de dollartekens voorop staan wordt doorgaans echter eerder waarde vernietigd dan gecreëerd, aldus de auteur. In dit artikel beschrijft zij drie concrete voorbeelden uit een uitgebreid onderzoek naar succesvolle integratieprocessen: de overname van het Britse RMC door het Mexicaanse CEMEX, de overname van Gillette door Procter & Gamble, en de overnames van Saatchi & Saatchi respectievelijk Digitas door het Franse Publicis. Het doel bij elk van deze integratieprocessen verschilde, maar de overnemende partijen hadden steeds met elkaar gemeen dat ze zich niet opstelden als zegevierende veroveraars maar als gastheren, die hun nieuwe medewerkers welkom heetten en van hen wilden leren. Ook werden forse investeringen niet geschuwd om de betrokken medewerkers tot één team te smeden. CEMEX, bijvoorbeeld, trof bij een cementfabriek in het Britse Rugby milieumaatregelen waartoe het niet verplicht was. Publicis liet zich bij veranderingen zelfs leiden door de bedrijven die het had overgenomen. P&G stelde in de nieuwe organisatie mensen aan op grond van hun kwaliteit in plaats van hun ‘bloedgroep’. Kenmerkend was steeds opnieuw de grote aandacht voor zachte factoren als emotie en cultuur, en voor symbolen en signalen in de communicatie. De auteur bundelt haar bevindingen tot besluit in een drie-fasenmodel voor succesvolle integratie dat zij ontleent aan het Koreaanse Shinhan: ‘duale onderneming’, ‘één onderneming’, ‘nieuwe onderneming’. Pagina 25-30