Leiderschap in tijden van New Public Brutalism

New Public Brutalism markeert een fundamentele verschuiving in politiek en bestuur: van argument naar affect, van regel naar resonantie. Deze ontwikkeling tast de kern van democratisch leiderschap aan. Hoe communiceren en legitimeren leiders gezag in een tijdperk waarin stijl macht is geworden? En wat vraagt dat van bestuurders die betekenisvol tegenspel willen bieden aan deze nieuwe logica van macht?