Vuistregel voor aantal managers

Er zouden te veel managers in Nederland zijn en hun aantal zou toenemen. Maar over de vraag wie nu een manager is, lopen de meningen uiteen. Dat leidt tot tegenstrijdige berichten. De auteurs deden een acht jaar durend onderzoek onder 1.200 organisaties. Samen met de deelnemers ontwikkelden zij een definitie die beter aansluit op de praktijk. Zij constateren grote verschillen in het aantal managers tussen organisaties, die slechts voor een beperkt deel rationeel verklaarbaar zijn. Organisaties blijken vooral moeite te hebben om het juiste aantal managers te bepalen. De auteurs bieden daarom een indicatie voor de juiste omvang. Zij maken onderscheid tussen drie groepen sectoren. Voor sectoren met fulltime managers gaan zij uit van 3,5 à 4,5 procent lijnmanagers van het totale personeelsbestand. In een aantal andere sectoren moet de manager ook tal van ondersteunende taken verrichten (de ‘manus-van-alles’), zoals in het primair onderwijs. Dan zijn wat meer managers nodig (vijf à 6,5 procent). De manager raakt dan tijd kwijt aan taken waar hij niet voor is aangenomen. Indien sprake is van ‘managende professionals’, zoals bij rechtbanken of universitair medisch centra, dan volstaat een percentage van iets minder dan 3,5 procent. De manager maakt dan een deel van zijn tijd onderdeel uit van het primair proces. In dat geval is er voortdurend druk op zijn managementtijd, omdat hij zelf ook productienormen moet halen (bijvoorbeeld: aantal rechtszittingen, publicaties of declarabele uren). Dat dwingt om de managementtijd te beperken. Pagina 64-69